یادداشت سیزده
پسری که همچنان تو!
«بعضی از ما» عنوان تازه ترین کتاب دوست شاعرم «مهدی مرادی» است که اواخر سال قبل منتشر شد. من این کتاب را بارها خواندم و برخی از شعرهای آن را بسیار پسندیدم و آن را در فهرست کتاب های مورد توجه لحاظ کردم که هر از گاهی باید به چنین کتاب هایی مراجعه کرد و آن ها را از نو خواند.
«پسری که من هستم» عنوان یکی از موفق ترین شعرهای این مجموعه است که در صفحات 58-57 می توان آن را خواند و باز هم خواند و من در همین فرصت، برای نکوداشت انتشار این کتاب، شعر مورد نظر را مکررن می خوانم:
چراغ قوه نیندازید
روشن است
که من به دزدها شباهت دارم
پسری که من هستم
همسایه ها
از کوچه یی که تاریک رفته بود
برگشت
کوتاه بود دست اش
به بالای دیوار نمی رسید
چوب بخورم چه قدر؟
این وقت ها
جای دزدی که نصفه شب
پسری که من هستم
همسایه ها
از دست ِ
پسری که من هستم
