وب نوشته های ابوالفضل پاشا

مجموعه ی‌ شعرهاى ابوالفضل پاشا  

توسط نشر الكترونيكى امضا منتشر مى‌شود

در جهان پر شتاب امروز، فضاى ‌الكترونيكى اهميت به سزايى يافته است و كاركردهاى مهمى دارد.يكى از اين كاركردها انتشار كتاب به شكل نسخه‌ى pdf   است كه مخاطبان هر كتاب بى‌آن‌كه نيازى به خريد كتاب و جست و جوى آن در كتابفروشى‌ها داشته باشند، مى‌توانند آن را به دست بياورند و بخوانند،به ويژه آن‌كه تجربه‌ى بيست ساله‌ى اخير ثابت كرده است كه كتاب‌هاى جدى ‌ادبيات با مشكل پخش كتاب نيز مواجه‌اند، پس در چنين موقعيتى انتشار كتاب به شكل الكترونيكى مى‌تواند اين مشكلات را به كنارى بگذارد و بين نويسندگان و مخاطبان پيوندى اساسى برقرار كند. روى ‌همين اصل بود كه ابوالفضل پاشا تصميم گرفت جديدترين كتاب خود را به شكل الكترونيكى منتشر كند.

برای خواندن متن کامل این خبر در سایت امضا این جا را کلیک کنید

همه ی ما مقصریم

گفت و گوی علی حسن زاده با ابوالفضل پاشا

موضوع «بحران مخاطب» در شعر امروز ما از موضوعات بحث انگيز سال هاي اخير در حوزه ادبيات بوده است که شاعران حرفه يي شعر امروز مثل مهرداد فلاح، ابوالفضل پاشا، بهزاد خواجات، علي باباچاهي، آفاق شوهاني، مسعود احمدي، حافظ موسوي و...، در مقالات، سخنراني ها و گفت وگوهايشان بدان پرداخته اند.در گذشته با علي باباچاهي،مهرداد فلاح و حافظ موسوي درخصوص موضوع «بحران مخاطب» در شعر امروز ما گفت وگو کردم و اين بار موضوع «بحران مخاطب» بهانه يي شد تا درخصوص آن با ابوالفضل پاشا به گفت وگو بپردازم. ابوالفضل پاشا (شاعر و منتقد معاصر) در سال 1345 به دنيا آمد. آثار او عبارتند از؛ از آن همه ديروز (مجموعه شعر)، راه هاي در راه (مجموعه شعر)، نقبي در نقد امروز (مجموعه مقاله)، حرکت و شعر (نقد و نظر)، گزيده ادبيات معاصر/106 (گزيده شعر)، اينجا را ورق بزن (مجموعه شعر)، نام ابوالفضل من پاشاست. (مجموعه شعر)

---

- نخست از بحثي جدال انگيز که در اين سال ها مطرح شده است آغاز کنيم؛ گسستي بين مخاطبان و شعر امروز ما اتفاق افتاده است که اين گسست منجر به ايجاد بحراني با عنوان «بحران مخاطب» شده است. آيا مواجه شدن شعر امروز با «بحران مخاطب» مبداء تاريخي دارد؟

در وجود اين گسست ترديدي نيست و مشخص است اين مشکل در جامعه امروز ما وجود دارد و کسي نمي تواند انکارش کند و اين فاصله و اين گسست، سال به سال بيشتر مي شود و ابعاد گسترده تري پيدا مي کند. ما اگر به گذشته برگرديم، سال به سال که عقب تر مي رويم، اين گسست اندک تر است، براي مثال مي شود از دهه 40 يا دهه 50 ياد کرد که در آن دهه ها اين گسست يا وجود ندارد يا کمتر است چنان که جامعه روشنفکري و حتي مردم عادي ما به شعر بسيار علاقه مند بودند. حال برگرديم به خيلي قديم تر؛ در قرن هاي قبل شعر ابزار تبليغات بوده است به عبارت ديگر کارکردهايي غير از کارکرد خودش داشته است. مثلاً پادشاهان براي تبليغ سلطنت شان از شعر سود مي جسته اند يا آنکه داستان ها درآن زمان در لباس شعر ارائه مي شدند يا دروس در لباس نظم ارائه مي شدند پس در آنجا مردم به اندازه سطح سوادشان به شعر روي مي آوردند و چون سطح سواد هم کم بود، رويکرد مردم به شعر هم اندک بود و اگر در قرن هاي قبل هم گسستي وجود داشته است به خاطر سطح سواد مردم بوده است نه به خاطر کارکرد شعر، زيرا کارکرد شعر در جاي خودش مطرح است

برای مطالعه ی متن کامل این گفت و گو در سایت روزنامه ی اعتماد این جا را کلیک کنید